Kentler ve arzu l
Dorotea iki türlü anlatılabilir: kenti, her biri üç yüz ev ve yedi yüz bacadan oluşan
dokuz mahalleye bölerek boydan boya kateden dört yeşil kanaldan, bu kanalları suları
ile besleyen ve kaleyi çepeçevre dolaşan hendekten, hendeği aşarak kaleyi karşıya bağlayan
iner-kalkar yaylı köprülere açılan yedi kapının dayandığı surlardan ve bunların üzerinde
yükselen dört alüminyum kuleden söz eder, her mahallenin gelinlik kızlarının öteki
mahalleden gençlerle evlendiğini, ailelerin kendi tekelinde tuttuğu, bergamut, havyar,
astrolap, ametist gibi şeyleri aralarında takas ettiklerini göz önüne alarak bütün bu
verilerden hareketle kentten geçmişte, şimdi ve gelecekte talep edeceğin şeylerin tümünü
keşfedinceye dek hesaplar yapılabileceğini anlatabilirsin; ya da beni oraya götüren deveci
gibi yapar şöyle dersin: "Bu kente, ilk gençlik yıllarımda, bir sabah vakti geldim:
sokaklarda yığınla insan hızla pazara doğru gidiyordu, kadınların güzel dişleri vardı
ve gözlerinin içine içine bakıyorlardı, tahta bir set üzerinde üç asker klarnet çalıyordu,
dört bir yanda çemberler dönüyor, rengarenk pankartlar rüzgarda uçuşuyordu. O ana
dek benim gördüğüm tek şey çöl ve kervan izleriydi. O sabah, Dorotea'da, yaşamdan
umamayacağım hiçbir nimet yokmuş gibi geldi bana. Daha sonraki yıllarda gözlerim,
çölün bitimsiz kumlarını ve kervan izlerini seyretmeye döndü; oysa şimdi biliyorum:
bu, o sabah Dorotea'da bana açılan bir sürü yoldan sadece birisiydi".